Υπολογιστής Ασφάλισης Ανικανότητας

Οι περισσότεροι άνθρωποι υπερεκτιμούν την ανάγκη τους για ασφάλιση ζωής και υποτιμούν την ανάγκη τους για ασφάλιση ανικανότητας. Η Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλλησης εκτιμά ότι 1 στους 4 εργαζόμενους ενήλικες θα αντιμετωπίσει αναπηρία διάρκειας 90+ ημερών πριν από την ηλικία συνταξιοδότησης.

Εάν δεν μπορείτε να εργαστείτε, οι λογαριασμοί σας δεν σταματούν. Η ασφάλιση ανικανότητας αντικαθιστά το 60-70% του εισοδήματός σας ώστε να μπορείτε να συνεχίσετε να πληρώνετε το στεγαστικό σας δάνειο, να ταΐζετε την οικογένειά σας και να αποφεύγετε την εξάντληση των αποταμιεύσεων συνταξιοδότησης.

Η ομαδική μακροχρόνια ανικανότητα (LTD) από τον εργοδότη είναι σπάνια επαρκής — οι περισσότεροι εργαζόμενοι χρειάζονται συμπληρωματική ατομική κάλυψη.

Οι τέσσερις βασικές επιλογές:

• Ποσό παροχής — στοχεύστε στο 60-70% του ακαθάριστου μισθού.
• Περίοδος αναμονής — οι 90 ημέρες είναι το πρότυπο· 180-365 εξοικονομούν ασφάλιστρο εάν έχετε αποταμιεύσεις έκτακτης ανάγκης.
• Διάρκεια παροχής — τουλάχιστον 5 χρόνια· το 'έως την ηλικία των 65' είναι καλύτερο για υψηλόμισθους.
• Ορισμός ανικανότητας — αναζητάτε πάντα κάλυψη 'ιδίου επαγγέλματος' και όχι 'οποιουδήποτε επαγγέλματος', επειδή το ίδιο επάγγελμα καταβάλλει παροχές εάν δεν μπορείτε να κάνετε τη ΔΙΚΗ ΣΑΣ δουλειά, ενώ το οποιοδήποτε επάγγελμα απαιτεί να μην μπορείτε να κάνετε ΚΑΜΙΑ εργασία.

Το ίδιο επάγγελμα είναι πολύ καλύτερο για ειδικευμένους επαγγελματίες.

Η ασφάλιση ανικανότητας συνήθως αντικαθιστά περίπου το 60-70% του ακαθάριστου εισοδήματός σας — οι ασφαλιστές το περιορίζουν κάτω από το 100% ώστε να υπάρχει κίνητρο επιστροφής στην εργασία, και επειδή οι παροχές ατομικού συμβολαίου είναι συνήθως αφορολόγητες όταν πληρώνετε ασφάλιστρα με χρήματα μετά φόρων.

Βασίστε το ποσό στα ουσιώδη μηνιαία έξοδά σας, όχι μόνο στο εισόδημα.

Το Συμβούλιο Ευαισθητοποίησης για την Αναπηρία τονίζει ότι η ικανότητά σας να κερδίζετε είναι συχνά το μεγαλύτερο περιουσιακό σας στοιχείο, καθιστώντας την προστασία εισοδήματος κεντρική σε ένα οικονομικό σχέδιο.

Η βραχυπρόθεσμη ανικανότητα καλύπτει λίγες εβδομάδες έως μήνες (συχνά μέσω εργοδοτών) για προσωρινές καταστάσεις όπως ανάρρωση από χειρουργική επέμβαση ή τοκετό.

Η μακροχρόνια ανικανότητα καλύπτει χρόνια ή έως τη συνταξιοδότηση για σοβαρές, διαρκείς καταστάσεις και είναι η πιο σημαντική οικονομικά από τις δύο. Το Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Πληροφοριών σημειώνει ότι τα βραχυπρόθεσμα συμβόλαια γεφυρώνουν το κενό έως ότου αρχίσουν οι μακροχρόνιες παροχές μετά την περίοδο απαλλαγής.

Η μεγαλύτερη έκθεση των περισσότερων ανθρώπων είναι μια μακροχρόνια αναπηρία, επομένως η μακροχρόνια κάλυψη αποτελεί προτεραιότητα.

Ο ορισμός της 'ανικανότητας' του συμβολαίου έχει τεράστια σημασία.

Το ίδιο επάγγελμα πληρώνει εάν δεν μπορείτε να εκτελέσετε τη συγκεκριμένη σας δουλειά, ακόμα κι αν θα μπορούσατε να εργαστείτε αλλού — ο ισχυρότερος, πιο ακριβός ορισμός, πολύτιμος για ειδικούς.

Το οποιοδήποτε επάγγελμα πληρώνει μόνο εάν δεν μπορείτε να κάνετε καμία δουλειά κατάλληλη για την εκπαίδευσή σας, ένα αυστηρότερο και φθηνότερο πρότυπο.

Διαβάστε προσεκτικά αυτόν τον ορισμό, διότι καθορίζει εάν θα πληρωθεί μια απαίτηση· είναι ο σημαντικότερος όρος σε ένα συμβόλαιο ανικανότητας.

Δύο χαρακτηριστικά χρονισμού διαμορφώνουν ένα συμβόλαιο.

Η περίοδος απαλλαγής (αναμονής) είναι το χρονικό διάστημα που πρέπει να είστε ανάπηροι πριν αρχίσουν οι παροχές — συνήθως 30 έως 90 ημέρες· οι μεγαλύτερες αναμονές σημαίνουν χαμηλότερα ασφάλιστρα αλλά απαιτούν περισσότερες αποταμιεύσεις για γέφυρα.

Η περίοδος παροχών είναι πόσο διαρκούν οι πληρωμές — δύο χρόνια, πέντε χρόνια ή έως την ηλικία των 65/συνταξιοδότησης.

Η αντιστοίχιση μιας μεγαλύτερης περιόδου παροχών με τα εργασιακά σας χρόνια προσφέρει την ισχυρότερη προστασία έναντι μιας αναπηρίας που τερματίζει την καριέρα.

Η αναπηρία είναι πιο κοινή από ό,τι περιμένουν πολλοί. Σύμφωνα με δεδομένα του Συμβουλίου Ευαισθητοποίησης για την Αναπηρία και της Διοίκησης Κοινωνικής Ασφάλλησης, ένα σημαντικό μερίδιο των σημερινών εργαζομένων θα αντιμετωπίσει αναπηρία διάρκειας ενός έτους ή περισσότερο πριν από τη συνταξιοδότηση, και οι περισσότερες αναπηρίες προκαλούνται από ασθένεια (προβλήματα μέσης, καρκίνος, καρδιοπάθεια) παρά από ατυχήματα.

Γι' αυτό τονίζεται η προστασία εισοδήματος: ο κίνδυνος προσωρινής ή διαρκούς απώλειας εισοδήματος είναι πραγματικός σε όλα τα επαγγέλματα.

Η ομαδική ανικανότητα μέσω ενός εργοδότη είναι βολική και φθηνότερη, αλλά:

• συχνά καλύπτει μόνο ~60% του βασικού μισθού
• εξαιρεί τα μπόνους
• τελειώνει όταν αποχωρείτε
• και — εάν ο εργοδότης πλήρωσε ασφάλιστρα — καταβάλλει φορολογητέες παροχές

Ένα ατομικό συμβόλαιο είναι φορητό και, όταν πληρώνετε ασφάλιστρα με χρήματα μετά φόρων, γενικά καταβάλλει αφορολόγητες παροχές.

Πολλοί άνθρωποι συμπληρώνουν την ομαδική κάλυψη με ένα ατομικό συμβόλαιο για να κλείσουν το κενό, ειδικά οι υψηλόμισθοι των οποίων το ομαδικό ανώτατο όριο είναι χαμηλό.

Η ασφάλεια αναπηρίας κοινωνικής ασφάλισης (SSDI) παρέχει ένα δίκτυο ασφαλείας, αλλά η Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης εφαρμόζει έναν αυστηρό ορισμό — πρέπει να είστε ανίκανοι να κάνετε ουσιαστική εργασία για μια κατάσταση που αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον ένα έτος ή να είναι τελική — και η έγκριση μπορεί να είναι αργή με πολλές αρχικές απορρίψεις.

Η ιδιωτική ασφάλιση αναπηρίας έχει ευρύτερους ορισμούς (όπως το επάγγελμα του ίδιου) και πληρώνει πιο γρήγορα.

Το SSDI πρέπει να θεωρηθεί ως ένα αντίγραφο ασφαλείας, όχι ως υποκατάστατο της επαρκούς ιδιωτικής κάλυψης ή της κάλυψης εργοδότη.

Τα ασφάλιστρα εξαρτώνται από:

• την επαγγελματική σας τάξη (οι δουλειές γραφείου κοστίζουν λιγότερο από τις σωματικές ή υψηλού κινδύνου δουλειές)
• ηλικία
• υγεία
• εισόδημα
• το ποσό παροχής
• τις περιόδους εξάλειψης και παροχής
• και προαιρετικούς αναβάτες

Μια μεγαλύτερη περίοδος παροχής και η μικρότερη περίοδος εξάλειψης αυξάνουν το κόστος. Οι αναβάτες όπως οι προσαρμογές του κόστους ζωής ή οι επιλογές μελλοντικής αύξησης προσθέτουν αξία και ασφάλιστρο.

Όπως και με την ασφάλεια ζωής, η αγορά ενώ είστε νέοι και υγιείς κλειδώνει χαμηλότερους ρυθμούς.

Τα συνήθη λάθη είναι:

• η εξάρτηση μόνο από την κάλυψη εργοδότη (περιορισμένη, φορολογηκέα, μη φορητή)
• η υπόθεση ότι το SSDI θα είναι αρκετό
• η επιλογή μιας πολιτικής οποιουδήποτε επαγγέλματος για εξοικονόμηση χρημάτων
• η αγνόηση της περιόδου εξάλειψης έναντι των αποταμιεύσεών σας
• και η υποασφάλιση βασίζοντας την κάλυψη στον βασικό μισθό μόνο

Εξετάστε τον ορισμό της αναπηρίας, εξασφαλίστε φορητή ατομική κάλυψη εάν το ομαδικό σας σχέδιο είναι λεπτό, και ταιριάξτε την περίοδο παροχής στα υπόλοιπα εργασιακά σας χρόνια.