Γεννήτρια Κωδικών

Η εντροπία μετρά την τυχαιότητα (απροβλεψιμότητα) ενός κωδικού πρόσβασης σε bits. Ο τύπος είναι L επί log2(N), όπου L είναι το μήκος και N το μέγεθος της δεξαμενής χαρακτήρων.

• Χρησιμοποιώντας μόνο πεζά γράμματα (N=26): ένας κωδικός 12 χαρακτήρων έχει 56.4 bits εντροπίας.
• Προσθέτοντας κεφαλαία (N=52): 68.4 bits.
• Προσθέτοντας ψηφία (N=62): 71.5 bits.
• Προσθέτοντας σύμβολα (N=94): 78.8 bits.

Όρια ασφαλείας:

• κάτω από 40 bits σπάει ασήμαντα σε λίγα λεπτά·
• 40-60 bits αντέχουν σε διαδικτυακές επιθέσεις αλλά υποκύπτουν σεオフлайн επιθέσεις·
• 60-80 bits είναι ισχυρά για τους περισσότερους σκοπούς·
• πάνω από 80 bits είναι πολύ ισχυρά·
• πάνω από 128 bits είναι αδύνατον να σπάσουν από οποιαδήποτε προβλέψιμη τεχνολογία.

Η μετάβαση από 12 σε 16 χαρακτήρες με πλήρες σύνολο χαρακτήρων πηδά από 78.8 σε 105.1 bits — καθιστώντας τον περίπου 78 εκατομμύρια φορές πιο δύσκολο στο σπάσιμο. Γι' αυτό το NIST και οι ειδικοί ασφαλείας δίνουν έμφαση στο μήκος παρά στην πολυπλοκότητα.

Οι εισβολείς χρησιμοποιούν διάφορες στρατηγικές πέρα από την απλή βία (brute force).

• Οι επιθέσεις λεξικού δοκιμάζουν συνηθισμένες λέξεις και φράσεις — ο κωδικός 'sunshine' πέφτει αμέσως παρά το γεγονός ότι έχει 8 χαρακτήρες.
• Το credential stuffing χρησιμοποιεί κωδικούς από προηγούμενες διαρροές δεδομένων (πάνω από 10 δισεκατομμύρια διαρρεύσαντες κωδικοί είναι δημόσια διαθέσιμοι).
• Οι επιθέσεις βάσει κανόνων τροποποιούν τις λέξεις λεξικού με συνήθεις αντικαταστάσεις (@ για το a, 3 για το e, ! στο τέλος) — το 'P@ssw0rd!' είναι από τα πρώτα πρότυπα που δοκιμάζονται.
• Οι επιθέσεις με πίνακες-ουράνια τόξα (rainbow tables) χρησιμοποιούν προϋπολογισμένα hashes για συνηθισμένους κωδικούς.

Μόνο αληθινά τυχαίοι κωδικοί που δημιουργούνται από μια κρυπτογραφικά ασφαλή πηγή αντέχουν σε όλες αυτές τις επιθέσεις.

Οι κωδικοί που επιλέγονται από ανθρώπους έχουν προβλέψιμη μεροληψία — οι άνθρωποι ευνοούν ορισμένα γράμματα, μοτίβα και θέσεις για ειδικούς χαρακτήρες. Μελέτες δείχνουν ότι οι κωδικοί που παράγονται από ανθρώπους έχουν κατά μέσο όρο μόνο 20-30 bits αποτελεσματικής εντροπίας ακόμη και όταν φαίνονται περίπλοκοι, σε σύγκριση με 79-105 bits για τυχαίους κωδικούς που παράγονται από μηχανή ίδιου μήκους.

Η δημιουργία ισχυρών κωδικών είναι μόνο η μισή λύση — η ασφαλής διαχείρισσή τους είναι εξίσου σημαντική.

• Χρησιμοποιήστε έναν αποκλειστικό διαχειριστή κωδικών πρόσβασης (1Password, Bitwarden, KeePass ή τον ενσωματωμένο διαχειριστή του προγράμματος περιήγησής σας) για να αποθηκεύετε μοναδικούς κωδικούς για κάθε λογαριασμό. Το μέσο άτομο έχει 70-100 διαδικτυακούς λογαριασμούς, καθιστώντας την απομνημόνευση αδύνατη χωρίς επαναχρησιμοποίηση.
• Ενεργοποιήστε τον έλεγχο ταυτότητας δύο παράγοντων (2FA) σε όλους τους λογαριασμούς που τον υποστηρίζουν — ακόμη και ένας παραβιασμένος κωδικός δεν μπορεί να δώσει πρόσβαση χωρίς τον δεύτερο παράγοντα. Δώστε προτεραιότητα σε κλειδιά ασφαλείας υλικού (YubiKey, Google Titan) ή εφαρμογές πιστοποίησης (Google Authenticator, Authy) έναντι του 2FA μέσω SMS, το οποίο είναι ευάλωτο στην αλλαγή SIM (SIM swapping).
• Για τον κύριο κωδικό πρόσβασης του διαχειριστή σας, χρησιμοποιήστε μια μακροσκελή φράση πρόσβασης 4-6 τυχαίων λέξεων (π.χ., 'correct horse battery staple') — αυτό είναι πιο εύκολο να θυμάστε από μια τυχαία συμβολοσειρά ενώ παρέχει 50-80 bits εντροπίας.
• Αλλάξτε τους κωδικούς πρόσβασης αμέσως μετά από οποιαδήποτε ειδοποίηση παραβίασης και ελέγχετε τακτικά το haveibeenpwned.com.

Μια γεννήτρια τυχαίων κωδικών πρόσβασης κατασκευάζει έναν κωδικό επιλέγοντας χαρακτήρες τυχαία από μια επιλεγμένη δεξαμενή (κεφαλαία, πεζά, ψηφία, σύμβολα) χρησιμοποιώντας μια πηγή τυχαιότητας.

Οι ασφαλείς γεννήτριες, συμπεριλαμβανομένης αυτής, χρησιμοποιούν μια κρυπτογραφικά ασφαλή ψευδοτυχαία γεννήτρια αριθμών (CSPRNG) που εκτίθεται από το πρόγραμμα περιήγησης — το crypto.getRandomValues() του Web Crypto API — αντί για το προβλέψιμο Math.random(). Τόσο το NIST SP 800-63B όσο και το OWASP τονίζουν ότι η απροβλεψιμότητα είναι αυτό που κάνει ένα μυστικό ανθεκτικό στην πρόβλεψη.

Κάθε χαρακτήρας λαμβάνεται ανεξάρτητα, επομένως κανένα μοτίβο, λέξη λεξικού ή ανθρώπινη προκατάληψη δεν παρεισφρέει. Επειδή η παραγωγή γίνεται εξ ολοκλήρου στην πλευρά του πελάτη, ο κωδικός δεν φεύγει ποτέ από τη συσκευή σας και ο μετρητής ισχύος αναφέρει την εντροπία σε bits ώστε να μπορείτε να κρίνετε το αποτέλεσμα πριν το χρησιμοποιήσετε.

Επιλέξτε πρώτα το μήκος: είναι ο ισχυρότερος μοχλός για την ασφάλεια. Το NIST SP 800-63B συνιστά τουλάχιστον 8 χαρακτήρες και υποστηρίζει κωδικούς έως τουλάχιστον 64, και οι περισσότεροι ειδικοί προτείνουν 12-16 χαρακτήρες για καθημερινούς λογαριασμούς και 20+ για λογαριασμούς υψηλής αξίας όπως email, τραπεζικές συναλλαγές και το κύριο διαπιστευτήριο του διαχειριστή κωδικών σας.

Ενεργοποιήστε όσους περισσότερους τύπους χαρακτήρων επιτρέπει ο ιστότοπος — κεφαλαία, πεζά, αριθμούς και σύμβολα — για να διευρύνετε τη δεξαμενή από 26 σε 94 χαρακτήρες. Εάν ένας ιστότοπος απορρίπτει σύμβολα, προσθέστε μήκος αντίθετα για να διατηρήσετε την εντροπία υψηλή.

Ως γενικός κανόνας, ένας τυχαίος κωδικός πάνω από 60 bits εντροπίας αντέχει σε offline επιθέσεις, και τα 80+ bits είναι πολύ ισχυρά. Χρησιμοποιήστε την ένδειξη εντροπίας για να επιβεβαιώσετε ότι έχετε ξεπεράσει αυτά τα όρια.

Μια γεννήτρια κωδικών πρόσβασης είναι χρήσιμη οπουδήποτε χρειάζεστε ένα μοναδικό, απρόβλεπτο μυστικό. Οι συνήθεις χρήσεις περιλαμβάνουν:

• τη δημιουργία νέων κωδικών πρόσβασης για νέους διαδικτυακούς λογαριασμούς,
• την αντικατάσταση αδύναμων ή επαναχρησιμοποιημένων κωδικών που επισημάνθηκαν από έναν διαχειριστή κωδικών,
• τη δημιουργία κλειδιών δικτύου Wi-Fi,
• τη δημιουργία κλειδιών API ή διαπιστευτηρίων βάσης δεδομένων για προγραμματιστές,
• την παραγωγή προσωρινών κωδικών πρόσβασης κατά την εγγραφή χρηστών.

Επειδή τόσο η CISA όσο και το OWASP συνιστούν έναν μοναδικό κωδικό πρόσβασης για κάθε λογαριασμό, μια γεννήτρια σε συνδυασμό με έναν διαχειριστή κωδικών σάς επιτρέπει να ακολουθήσετε αυτή τη συμβουλή χωρίς να απομνημονεύετε τίποτα.

Οι ομάδες χρησιμοποιούν επίσης δημιουργημένους κωδικούς για κοινόχρηστους λογαριασμούς υπηρεσιών και για την εναλλαγή διαπιστευτηρίων μετά από μια ύποπτη παραβίαση. Για φράσεις πρόσβασης που πρέπει να πληκτρολογήσετε από μνήμης, μια προσέγγιση πολλαπλών λέξεων μπορεί να σας ταιριάζει καλύτερα από μια τυχαία συμβολοσειρά, αλλά για αποθηκευμένα μυστικά ένας μακρύς τυχαίος κωδικός είναι ιδανικός.

Το πιο επιζήμιο λάθος είναι η επαναχρησιμοποίηση του ίδιου κωδικού σε διάφορους ιστότοπους, επειδή τότε μια παραβίαση ξεκλειδώνει πολλούς λογαριασμούς — μια τεχνική που οι εισβολείς αυτοματοποιούν μέσω του credential stuffing.

Άλλα συχνά σφάλματα περιλαμβάνουν:

• την εξάρτηση από προβλέψιμες αντικαταστάσεις (P@ssw0rd!),
• την προσθήκη ενός αριθμού ή έτους σε μια λέξη λεξικού,
• τη χρήση ονομάτων, γενεθλίων ή ακολουθιών πληκτρολογίου όπως το qwerty,
• την επιλογή σύντομων κωδικών κάτω από 12 χαρακτήρες.

Πολλοί άνθρωποι επίσης εμπιστεύονται υπερβολικά τις αναγκαστικές περιοδικές επαναφοράς· το NIST SP 800-63B συνιστά πλέον την αποφυγή αυθαίρετης υποχρεωτικής εναλλαγής και αντίθετα προτείνει την αλλαγή κωδικού μόνο όταν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία παραβίασης.

Mην αποθηκεύετε κωδικούς πρόσβασης σε απλούς σημειωματάριους κειμένου ή υπολογιστικά φύλλα και μην τους μοιράζεστε ποτέ μέσω μη κρυπτογραφημένων καναλιών. Η αποφυγή αυτών των λαθών έχει μεγαλύτερη σημασία από την προσθήκη ενός ακόμη συμβόλου σε έναν ήδη τυχαίο κωδικό.

Ο χρόνος σπασίματος εξαρτάται από την εντροπία και τον ρυθμό μαντεψιάς του εισβολέα, όχι από κάποιο μεμονωμένο σύμβολο. Για μια offline επίθεση εναντίον ενός γρήγορου, κακώς προστατευμένου hash, ένας ικανός αντίπαλος μπορεί να επιχειρήσει της τάξης των δισεκατομμυρίων έως τρισεκατομμυρίων δοκιμών ανά δευτερόλεπτο χρησιμοποιώντας GPU.

• Ένας τυχαίος κωδικός 8 χαρακτήρων όλων των τύπων (~52 bits) μπορεί να πέσει σε ώρες έως μέρες σε αυτές τις ταχύτητες,
• ενώ ένας 12 χαρακτήρων (~78 bits) ωθεί τη μέση αναζήτηση σε εκατομμύρια χρόνια,
• και ένας 16 χαρακτήρων (~105 bits) είναι ουσιαστικά αδύνατον να σπάσει με βία (brute force).

Ωστόσο, οι πραγματικές επιθέσεις σπάνια χρησιμοποιούν βία σε τυχαία δημιουργημένους κωδικούς — εκμεταλλεύονται την επαναχρησιμοποίηση, το ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing) και τις διαρreουσμένες βάσεις δεδομένων. Γι' αυτό το OWASP συνιστά αργό, αλατισμένο κατακερματισμό κωδικών πρόσβασης (salted password hashing) στην πλευρά του διακομιστή, γεγονός που μειώνει δραστικά τον ρυθμό μαντεψιάς του εισβολέα. Αντιμετωπίστε τα στοιχεία χρόνου σπασίματος ως καθοδήγηση τάξης μεγέθους, όχι ως εγγυήσεις.

Και τα δύο μπορούν να είναι ασφαλή· η σωστή επιλογή εξαρτάται από το αν θα απομνημονεύσετε το μυστικό ή θα το αποθηκεύσετε.

• Ένας κωδικός πρόσβασης τυχαίων χαρακτήρων συσκευάζει υψηλή εντροπία σε λίγους χαρακτήρες, καθιστώντας τον ιδανικό για οτιδήποτε διατηρεί ένας διαχειριστής κωδικών για εσάς.
• Μια φράση πρόσβασης — αρκετές άσχετες λέξεις συνδεδεμένες μεταξύ τους — φτάνει σε συγκρίσιμη ισχύ αλλά είναι πολύ πιο εύκολη στην πληκτρολόγηση και στην ανάκληση, γι' αυτό και ταιριάζει στον κύριο κωδικό πρόσβασης του διαχειριστή κωδικών σας ή στη σύνδεση της συσκευής σας.

Η ισχύς και των δύο προέρχεται από την τυχαιότητα: οι λέξεις πρέπει να επιλέγονται τυχαία από μια μεγάλη λίστα, όχι να επιλέγονται από άνθρωπο, διαφορετικά η εντροπία καταρρέει. Το NIST SP 800-63B ενθαρρύνει ρητά μακροσκελείς, αξιομνημόνευτες φράσεις πρόσβασης και αποθαρρύνει τους κανόνες που τις αποκλείουν.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, η καλύτερη στρατηγική είναι μια απομνημονευμένη τυχαία φράση πρόσβασης που προστατεύει ένα θησαυροφυλάκιο γεμάτο με δημιουργημένους τυχαίους κωδικούς πρόσβασης.

Ναι, όταν το εργαλείο δημιουργείται τοπικά και χρησιμοποιεί μια κατάλληλη κρυπτογραφική πηγή τυχαίων αριθμών. Αυτή η γεννήτρια εκτελείται εξ ολοκλήρου στο πρόγραμμα περιήγησής σας μέσω του Web Crypto API, επομένως ο κωδικός πρόσβασης δεν μεταδίδεται ποτέ ούτε καταγράφεται σε κάποιον διακομιστή — μπορείτε να απο συνδεθείτε από το διαδίκτυο και εξακολουθεί να λειτουργεί.

Οι κύριοι κίνδυνοι με οποιαδήποτε γεννήτρια αφορούν το περιβάλλον και όχι τα μαθηματικά:

• κακόβουλο λογισμικό ή keyloggers στη συσκευή σας,
• υποκλοπή από πάνω σας (shoulder-surfing),
• ή ένας παραβιασμένος, μη συντηρημένος ιστότοπος που εξυπηρετεί αλλοιωμένο κώδικα.

Για να παραμείνετε ασφαλείς, χρησιμοποιήστε ενημερωμένα, αξιόπιστα εργαλεία μέσω HTTPS, αποφύγετε δημόσιους ή κοινόχρηστους υπολογιστές για ευαίσθητους κωδικούς πρόσβασης και επικολλήστε τους παραγόμενους κωδικούς απευθείας σε έναν αξιόπιστο διαχειριστή κωδικών πρόσβασης αντί να τους στέλνετε μέσω email ή μηνυμάτων. Η καθοδήγηση από CISA και OWASP επικεντρώνεται σε αυτές τις συνήθειες λειτουργίας, δεδομένου ότι ένας μαθηματικά ισχυρός κωδικός πρόσβασης είναι τόσο ασφαλής όσο η συσκευή και το κανάλι που τον διαχειρίζονται.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος στον πραγματικό κόσμο δεν είναι η αδύναμη τυχαιότητα αλλά η επανάληψη. Όταν ένας ιστότοπος παραβιάζεται, τα διαρρεύσαντα διαπιστευτήρια συλλέγονται σε τεράστιες λίστες και επαναχρησιμοποιούνται σε άλλες υπηρεσίες μέσω αυτοματοποιημένων επιθέσεων credential-stuffing. Δισεκατομμύρια ζεύγη ονόματος χρήστη και κωδικού κυκλοφορούν ήδη δημόσια.

Εάν επαναχρησιμοποιήσετε έναν κωδικό πρόσβασης, μια μεμονωμένη παλιά παραβίαση μπορεί να επηρεάσει το email, την τράπεζα και τους λογαριασμούς σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τόσο η CISA όσο και η OWASP συνιστούν ένα μοναδικό διαπιστευτήριο ανά λογαριασμό ακριβώς για να περιοριστεί αυτή η ακτίνα ζημιάς.

Ελέγξτε τις διευθύνσεις σας σε μια αξιόπιστη υπηρεσία ειδοποίησης παραβιάσεων και, εάν ένας κωδικός πρόσβασης εμφανιστεί σε κάποια διαρροή, αντικαταστήστε τον αμέσως με έναν φρεσκοδημιουργημένο, μοναδικό και ενεργοποιήστε τον έλεγχο ταυτότητας πολλαπλών παράγοντων. Οι μοναδικοί τυχαίοι κωδικοί πρόσβασης καθιστούν τις παραβιάσεις αντιμετωπίσιμες: ένας εισβολέας που σπάει έναν κωδικό αποκτά πρόσβαση σε ακριβώς έναν λογαριασμό και τίποτα παραπάνω.