Zwykły SHA-256 jest niebezpieczny do przechowywania haseł, ponieważ działa szybko i bez soli (salt), co pozwala atakującym sprawdzać miliardy próby na sekundę przy użyciu tabel tęczowych (rainbow tables) i brutalnej siły kart graficznych.
Ściągawka OWASP dotycząca przechowywania haseł zaleca dedykowane funkcje skrótu haseł, takie jak Argon2, bcrypt lub scrypt, które dodają unikalną, losową sól oraz są celowo powolne i wymagają zasobów pamięci. Normy NIST SP 800-63B podobnie wymagają solenia i rozciągania kluczy dla przechowywanych danych uwierzytelniających.
Ogólne funkcje skrótu, takie jak MD5, SHA-1 i SHA-256, zostały zaprojektowane z myślą o szybkości i sprawdzaniu integralności, a nie o obronie haseł. Zachowaj SHA-256 dla sum kontrolnych i podpisów, a do poświadczeń zawsze używaj dedykowanego algorytmu.