Haszowanie haseł chroni przechowywane dane dostępowe poprzez przekształcenie hasła w nieodwracalną wartość o stałej długości, dzięki czemu wyciek bazy danych nie ujawnia bezpośrednio haseł w formie otwartego tekstu. Sól (salt), czyli unikalna, losowa wartość dodawana do każdego hasła przed zahaszowaniem, uniemożliwia ataki z użyciem gotowych tablic tęczowych i gwarantuje, że takie same hasła dadzą różne hasze.
OWASP zaleca wolne, wymagające pamięciowo funkcje, takie jak Argon2id, bcrypt czy scrypt, skonfigurowane tak, aby obliczenie każdego hasza było kosztowne. Szybkie funkcje skrótu, takie jak MD5 i SHA-1, nie nadają się do haseł, ponieważ pozwalają atakującym sprawdzić miliardy prób na sekundę.
Ten kalkulator szacuje trudność odgadnięcia hasła, a nie siłę zahaszowania po stronie serwera.